Krążownik przechwytujący typu Immobilizer (Immobilizer-class Interdictor Cruiser)

Krążownik przechwytujący to specjalna jednostka przeznaczona do uniemożliwiania nieprzyjacielowi podróży nadprzestrzennej. Jak wiadomo, wszystkie ciała fizyczne mają swoje odwzorowanie w nadprzestrzeni - a im większą mase ma dane ciało, tym większy cień nadprzestrzenny tworzy. Dla pojazdu podróżującego z prędkościami przyświetlnymi kolizja z cieniem planety czy gwiazdy, lub nawet planetoidy, może być bardzo nieprzyjemna w skutkach i zaowocować nawet jego zniszczeniem. W związku z tym na wszystkich statkach i okrętach instaluje się sprzężone z hipernapędem sensory nadprzestrzenne, którym czasem udaje się wykryć taką masę w czasie lotu. W takiej sytuacji na reakcję pozostają zazwyczaj tylko ułamki sekund - hipernapęd jest więc automatycznie odcinany, a pojazd gwałtownie wraca do zwykłej przestrzeni (czasami doznając przy tym mniejszych bądź większych uszkodzeń, ale i tak jest to lepsze, niż całkowite zniszczenie w wyniku kolizji z planetą czy zabłąkaną planetoidą.

Krążownik przechwytujący dzięki swoim czterem generatorom potrafi wytworzyć taki właśnie cień hiperprzestrzenny - symulowany, ale będący praktycznie nie do odróżnienia od rzeczywistego. Każda jednostka, która lecąc w nadprzestrzeni wejdzie w obszar pola tworzonego przez ten okręt, jest automatycznie wyrzucana do przestrzeni realnej. Podobnie, jeśli znajduje się w realnej przestrzeni wewnątrz takiego stożka, nie jest w stanie dokonać wejścia w nadprzestrzeń. Oczywiście kosztem paru godzin pracowitego dłubania systemy ostrzegawcze da się wyłączyć, jednak jest to działanie w zasadzie stuprocentowo samobójcze.

Jak wynika z powyższego, krążowniki przechwytujące są bardzo skuteczną bronią przeciw przemytnikom, którzy zazwyczaj mają niezbyt przyjemną (dla władz) zasadę ewakuowania się z systemu nie martwiąc się nawet o dotarcie do strefy skokowej. Nadają się również idealnie do służby blokadowej, a także do wymuszenia starcia z nie posiadającym przewagi liczebnej przeciwnikiem, który chce uniknąć starcia skacząc w nadprzestrzeń - czytaj: z rebeliantami.

Stąd też właśnie Imperium stało się oczywistym użytkownikiem tego typu jednostek. Z początku używano przede wszystkim okrętów typu CC-2200 Detainer i jego wersji rozwojowej - fregat przechwytujących typu CC-7700, później jednak, bazując na konstrukcji krążownika SFS typu Vindicator (i przebudowując większość z już zbudowanych okrętów tego typu) stworzono więc krążownik przechwytujący typu Immobilizer 418 - stanowiący jeden z najmniej lubianych przez rebeliantów i przemytników podczas ich działań widoków.

Immobilizer jest w stanie sprawić bardzo nieprzyjemną niespodziankę jednostkom przemytniczym lub łamaczom blokady, pragnącym krótko po starcie uciec w nadprzestrzeń, by uniknąć kontaktu ze służbami celnymi. Umożliwia on patrolowcom dogonienie i dokładne przebadanie ściganego - co kończy się zazwyczaj abordażem lub zniszczeniem pechowca. Podobnie ma się sprawa z atakami sił rebelianckich - dokonywane są one zwykle przez grupy wyposażonych w hipernapęd myśliwców, które wyskakują z nadprzestrzeni, atakuja, po czym na powrót znikają w nadświetlnej. O ile dwiema pierwszymi fazami zajmują się inne jednostki, to krążownik jest w stanie skutecznie uniemożliwić ucieczkę wielu maszynom rebelianckim, dając posiadającym zazwyczaj przewagę liczebną myśliwcom Imperium na kontratak i nawiązanie walki.

Interdictor zazwyczaj pozostaje poza obszarem na którym toczy się walka - stamtąd jego dowódca ma pełniejszy obraz pola bitwy i może manewrować okrętem tak, aby jak najpełniej wykorzystać możliwości generatorów grawitacyjnych. Samoobronie tego okrętu służy dywizjon myśliwców (często T/I) oraz, w przypadku większej bitwy, fregata Lancer, krążownik lub nawet Niszczyciel typu V do osłony bezpośredniej. Bardzo skutecznie krążowniki przechwytujące wykorzystywał admirał Thrawn - bądź to do łapania dużych zgrupowań floty rebelianckiej w pułapki, bądź też do ułatwiania własnym okrętom precyzyjnego wyjścia z nadprzestrzeni w ściśle określonym miejscu.