Frachtowiec koreliański YT-1300 (YT-1300 Corellian Transport)

Ten dość stary model frachtowca jest bez wątpienia najpopularniejszym spośród wszystkich lekkich transportowców, tak bardzo lubianych przez przemytników. W ciągu kilku lat - a właściwie miesięcy - od wprowadzenia na rynek okazał się tak wielkim sukcesem firmy CEC, że pozwolił jej na osiągnięcie jednego z czołowych miejsc w budownictwie okrętowym - wśród takich potentatów, jak KDY, SFS czy Rendili.

Czego można spodziewać się po tym frachtowcu? YT-1300 potrafi w swojej stutonowej łądowni przewieźć całkiem sporą ilość towaru, a jego niewielkie rozmiary i odporna budowa sprawiają, że z wprawnym pilotem na pokładzie staje się bardzo trudnym łupem dla każdego przeciwnika - wliczając w to okręty wojenne, jak niejednokrotnie wykazywał to Han Solo. Poza przemytnikami i niezależnymi przedsiębiorcami, YT-1300 używają też bardziej legalni przewoźnicy, a także notorycznie potrzebujący jakichkolwiek statków kosmicznych Sojusz Rebeliantów. Zdarzają się także armatorzy (najczęściej wywodzący się z jednej z wyżej wymienionych grup), którzy zamiast samemu latać, postanowili założyć niewielką kompanię przewozową, wynajmować innych pilotów i rozbudowywać swoją flotę. Jeżeli nie narzucają się oni zbytnio większym firmom oraz grupom przestępczym, to często potrafią przetrwać na rynku przez pewien czas i zdarza się nawet czasem, że tego typu przedsięwzięcia w ogóle nie kończą się bankructwem.

YT-1300 jest słynny z tego, jak łatwo jest wprowadzać w nim własne modyfikacje. Jako że na rynku obecne są tysiące tego typu jednostek, nie jest też większym problemem znalezienie części zapasowych na wymianę po ich zużyciu lub zniszczeniu przez agresywnego konkurenta. Na wypadek klęski w tego typu "agresywnych negocjacjach" lub też innego nieprzyjemnego przypadku losowego, YT posiada dwie kapsuły ratunkowe, po jednej z każdej strony kadłuba. Przepisy wymagają, aby były one zawsze w stanie gotowości, jednak w praktyce właścicielom nie zawsze chce się wydawać dodatkowe fundusze na kapsułę w ogóle. Na pokład frachtowca można się dostać przez główną rampę lub przez jeden z dwóch mniejszych włazów - u góry i w dolnej części kadłuba.

Prawie wszyscy użytkownicy transportowców koreliańskich wprowadzili w nich ponadto jakieś mniejsze lub większe modyfikacje, tak, że praktycznie niemożliwością jest znalezienie dwóch identycznych jednostek tego typu. Niemal na porządku dziennym jest wzbogacanie tego frachtowca o osłony (model seryjny ich nie posiada) i drugą wieżyczkę z działkami, a także mocniejsze silniki, dodatkowe kontenery ładunkowe czy ukryte schowki na kontrabandę. Mało kto zdaje sobie sprawę z faktu, że w początkach sprzedaży oferowano trzy różne modele YT: z kokpitem umieszczonym z prawej strony kadłuba, z lewej, lub też pośrodku (ten ostatni stał się podstawą do mało znanej wersji rozwojowej tego frachtowca - YT-1930). Ostatecznie największe powodzenie zdobyła wersja z kokpitem z prawej strony, niemal doszczętnie wypierając pozostałe odmiany. Powód takiego wyboru był dość prosty - okazało się, że piloci lekkich frachtowców nazdwyczaj cenią sobie dodatkową widoczność z jednej strony kadłuba zapewnianą przez tą konfigurację, a w kwestii "prawy czy lewy" zadecydowała prawdopodobnie po prostu kolejność tych opcji na liście fabrycznej oraz zwykła moda. Millenium Falcon, transportowiec Hana Solo, to właśnie mocno zmodyfikowany YT-1300 w konfiguracji "numer jeden".

Sukces tej maszyny sprawił, że powstała całkiem spora ilość wersji rozwojowych, wśród których najpopularniejsze to YT-2000 oraz YT-2400.