Delta-7 Aethersprite

Lekki i szybki myśliwiec ogólnego przeznaczenia, przydatny szczególnie przy uzyskiwaniu i utrzymywaniu przewagi powietrznej. Zaprojektowany został w okresie bezpośrednio poprzedzającym wybuch wojen klonów przez zespół jednego z czołowych konstruktorów Starej Republiki - Walexa Blissexa i stanowił wersję rozwojową poprzedniego projektu - Delta-6, używanego w czasach kryzysu na Naboo. Cała ta linia powstała z inspiracji mistrza Saesee Tiina, który uważał, że Jedi potrzebują własnego korpusu myśliwskiego do wykonywania swoich misji w dalekich zakątkach Galaktyki i czas skończyć z pokątnym korzystaniem przez nich z wysłużonych nierzadko maszyn typu Cloakshape. Dobre osiągi i sympatyczny wygląd nowego myśliwca spodobały się członkom Zakonu, którzy niebawem zaczęli używać tych maszyn do prywatnych rozjazdów i wykonywania cichych, dyskretnych misji - co oczywiście po pewnym czasie sprawiło, że Aethersprite zaczął być kojarzony z miłośnikami "agresywnych negocjacji" i do misji rzeczywiście dyskretnych nadawać się przestał.

Brak miejsca na pożywienie i inne zasoby konieczne do życia - a ten daje się odczuć na pokładzie Delty-7 - nie jest większym problemem dla Jedi, który może wejść w trans hibernacyjny znacznie obniżając spożycie w/w materiałów. Paliwa na normalne loty Aethersprite ma pod dostatkiem, sprawę poruszania się w nadprzestrzeni rozwiązano zaś przez dołączenie pierścienia z hipernapędem (klasy pierwszej) i dodatkowymi silnikami, produkowanego przez TransGalMeg Industries. W przypadku konieczności lądowania w niedostosowanych dla tej maszyny miejscach, pierścień ów może być pozostawiony na orbicie, z reguły odłącza się go też na czas walki czy podobnych wydarzeń. Dodatkowo w skrzydło myśliwca wbudowano robota astromechanicznego typu R-4P, który zajmuje się obliczaniem skoków nadprzestrzennych, niewielkimi naprawami w czasie lotu itp. Droid ten jest integralną częścią maszyny i nie może być wyjmowany, dopiero w późniejszym czasie stworzono wersję rozwojową myśliwca Aethersprite, nazwaną Delta-7B, w której powiększono nieco kadłub, dzięki czemu w jego części grzbietowej tuż przed kabiną pilota znalazło się miejsce na gniazdo dla w pełni "samodzielnego" astromecha.

Z jednej strony, dzięki małym rozmiarom i dużej zwrotności, Delta-7 jest bardzo niebezpiecznym przeciwnikiem w walce kołowej, z drugiej zaś - niemal zupełnie nie nadaje się do przeprowadzania ataków na cięższe okręty wroga. Brak hipernapędu i bardzo ograniczona przestrzeń ładunkowa nie pozwalają też tej maszynie na dalsze rajdy w przestrzeń, przywiązując ją do macierzystej planety, stacji kosmicznej, okrętu - nosiciela myśliwców itp. Z tego względu poza Jedi mało kto zdecydował się na korzystanie z tego myśliwca.

Poza modelem Aethersprite Delta-7B, w okresie wojen klonów powstało jeszcze kilka innych wariantów tego myśliwca, w większości testowanych w warunkach polowych przez Jedi, lub też wręcz opartych na osobiście przez nich wprowadzanych modyfikacjach. W ten sposób stworzono myśliwiec w wariancie pościgowym, który był w stanie osiągać prędkość 12 w kosmosie i do 1260 km/h w atmosferze, co czyniło go praktycznie niedoścignionym przez jakiekolwiek inne maszyny kosmiczne i sprawiło, że był regularnie wykorzystywany do misji, podczas których trzeba było przebić się przez blokadę wrogich sił. Z drugiej strony, do zadań wiążących się z prowadzeniem walki z myśliwcami przeciwnika, szczególnie z dużą ilością maszyn pilotowanych przez droidy, stworzono wersję Aethersprite o zwykłej prędkości, ale znacznie zwiększonej zwrotności - szacunkowo o około 20%. Wariant pościgowy kosztował 320 tys. kredytów (240 tys. w przypadku maszyny używanej), a przeznaczony do walki kołowej - odpowiednio po 10 tysięcy taniej - a więc znacznie więcej, niż jednostka podstawowa, co sprawiło, że żaden z nich nie stał się podstawowym standardem dla Aethersprite. Zwłaszcza, że na horyzoncie majaczyli już nowsi, skuteczniejsi następcy.

Do rycerzy Jedi korzystających z tej maszyny należeli między innymi Obi-Wan Kenobi (starł się tym myśliwcem ze Slave I Jango Fetta) i Anakin Skywalker (swojemu znacznie przebudowanemu Delta-7 nadał on imię Azure Angel). Na Aethersprite latali także Saesee Tiin - jego maszyna była znacząco dozbrojona i wyposażona we wbudowany hipernapęd klasy trzeciej - oraz Adi Gallia. Z czasem Jedi przesiedli się na nowo skonstruowaną maszynę Eta-2 Actis, natomiast kolejne modele z linii Delta (np. dwumiejscowy Delta-12 Skysprite) trafiły na otwarty rynek.

pełna nazwa:	KSE Delta-7 Aethersprite Light Interceptor	producent:	Kuat Systems Engineering
polska nazwa:	Lekki myśliwiec przechwytujący typu Delta-7 Aethersprite	w slangu:
prędkość:	9	wytrzymałość:	70
w atmosferze:	1150 km/h	osłony:	30
hipernapęd:		długość:	8 m
uzbrojenie:	2 podwójne działka laserowe (sprzężone) o mocy 180	załoga:	1
		pasażerowie:
		ładowność:	0.06 t
		cena (nowy):	180000 cr
		używany:	145000 cr