Drednot Invincible (Invincible Dreadnaught)

Drednot Invincible to z całą pewnością najstarszy z pozostających jeszcze w czynnej służbie typów okrętów. Pierwsza jednostka tego typu weszła do służby ponad 3000 lat przed upadkiem Starej Republiki, będąc wtedy szczytowym osiągnięciem myśli technicznej i w porównaniu z innymi okrętami stanowiąc prawdziwie niezwyciężoną siłę. Po pewnym jednak czasie każde rozwiązanie musi się zestarzeć, więc i potężne, dwukilometrowe pancerniki musiały w końcu ustąpić pola mniejszym, ale posiadającym większe możliwości jednostkom.

Nikt nie jest w stanie powiedzieć, jak to się stało, że drednoty Invincible przetrwały niezliczone rzesze swoich konkurentów, poprzedników i następców. Faktem jest jednak, że niektóre z nich, poddane wielu remontom i modyfikacjom, dotrwały do momentu, w którym zarząd Wspólnego Sektora postanowił wcielić je do swojej floty. Okręty te nie mogą oczywiście sprostać w walce jakimkolwiek współczesnym jednostkom liniowym, jednak po odpowiednich modyfikacjach wyposażenia, osłon i uzbrojenia bardzo dobrze służą rządom Wspólnego Sektora i większym korporacjom jako ruchome centra dowodzenia, luksusowe kwatery wyższych urzędników czy nieco przerośnięte dozorowce i jednostki anty-przemytnicze. Ich potężna niegdyś siła ognia, mimo, że teraz raczej nie na wiele zda się nawet przeciw osłonom i pancerzowi fregaty, przeciw lekkim frachtowcom jest nadal więcej niż wystarczająca. A i sam wygląd potrafi wiekszość przemytników przerazić do tego stopnia, że pokornie opuszczają flagę i przyjmują na pokład grupę abordażową. Ogólnie rzecz biorąc, pancerniki typu Invincible są wielkie, drogie w eksploatacji i nieekonomiczne, nie na tyle jednak, aby CSA nie opłacało się ich używanie.