Drednot Invincible (Invincible Dreadnaught)

Drednot Invincible

(Han Solo and the Corporate Sector Sourcebook)

Drednot Invincible ("Niezwyciężony") należy do najstarszych spośród pozostających jeszcze w czynnej służbie typów okrętów, ustępując pola jedynie kuriozom w rodzaju ostatniego ocalałego pancernika kumauryjskiego starszego o bagatela 7000 lat. Pancerniki (czy też, zgodnie z nowożytną klasyfikacją, ciężkie krążowniki) Invincible stworzono około 3 tysięcy lat przed bitwą o Yavin, a inspiracją dla nich były gigantyczne okręty wojenne z czasów Xima Despoty oraz pancerniki służące w zakończonych krótko wcześniej konfliktach alsakańskich. W momencie wejścia do służby były jednymi z najnowocześniejszych i równocześnie największych okrętów liniowych we flocie Starej Republiki, będąc w stanie roznieść swoim uzbrojeniem dowolnego konkurenta i w porównaniu z innymi współczesnymi im jednostkami stanowiąc siłę niemal niezwyciężoną.

Po pewnym jednak czasie każde rozwiązanie musi się jednak zestarzeć, więc i potężne, dwukilometrowe pancerniki mimo modyfikacji po kilku dekadach musiały w końcu ustąpić pola mniejszym, ale posiadającym większe możliwości jednostkom. Nie do końca wiadomo, jak to się stało, ale drednoty Invincible przetrwały niezliczone rzesze swoich konkurentów, poprzedników i następców, aż dotrwały do momentu, w którym decydenci znowu zaczęli stawiać na olbrzymie okręty liniowe. Było to w epoce zmierzchu Starej Republiki i powstawania Imperium, i podczas gdy flota Republiki zbroiła się kolejno w drednoty Rendili, w Acclamatory, Venatory i Victory, Sektor Korporacyjny zaczął zastanawiać się nad podobnego kalibru jednostkami dla własnej floty, głównie celem zrobienia odpowiedniego wrażenia na piratach, przemytnikach i innych pomniejszych rzezimieszkach.

Wydobyto więc z lamusa i zakupiono po okazyjnej cenie pancerniki Invincible, wymieniono im uzbrojenie na w miarę współczesne, poprawiono osłony oraz systemy sterowania... I wysłano na patrole. Nie stawiano przed nimi zbyt wygórowanych celów, których nie mogłyby spełnić - mierzenie się z okrętami liniowymi w rodzaju stworzonych w międzyczasie przez Imperium Gwiezdnych Niszczycieli typu Imperial czy ciężych jednostek Sojuszu Rebeliantów nie wchodziło w rachubę. Invincible miały przede wszystkim zwalczać przemyt oraz piractwo, przejmować podejrzane lekkie frachtowce i stanowić punkt oparcia dla szybszych patrolowców oraz myśliwców IRD. Niektóre okręty służyły również władzom Wspólnego Sektora i większym korporacjom jako ruchome centra dowodzenia, luksusowe kwatery wyższych urzędników czy nieco przerośnięte dozorowce.

Pancerniki Invincible to konstrukcje przestarzałe i niedostatecznie zmodernizowane, o czym ich użytkownicy przekonują się niemal na każdym kroku. Mimo, że jedną trzecią trójdzielnego kadłuba zajmują silniki, prędkość maksymalna okrętu jest raczej żenująca i nie ma on szans doścignąć nie tylko lekkiego frachtowca, ale nawet i wielkich, ociężałych barek czy kontenerowców. Nadzieję na samodzielne złapanie wroga może mieć tylko wtedy, gdy znajdzie się w sprzyjającej sytuacji taktycznej (na przykład odcinając z orbity jednostkę próbującą umknąć w kosmos z powierzchni planety) i będzie w stanie zagrozić jej swoim uzbrojeniem - przede wszystkimi trzydziestoma bardzo przyzwoitymi poczwórnymi działkami laserowymi bardzo skutecznymi w zwalczaniu myśliwców czy kanonierek - lub promieniami ściągającymi. Pancerz i osłony plasują się na poziomie korwety lub fregaty, okręt jest powolny również w nadprzestrzeni, a jego wymagania dotyczące liczebności załogi oraz koszty eksploatacji są zatrważające.

Zalety tej jednostki to, poza silnym uzbrojeniem lżejszego kalibru, przede wszystkim łatwość przeszkolenia załogi oraz możliwość przewiezienia na pokładzie sporej ilości wojska - dzięki temu okręt może pełnić również rolę czegoś w rodzaju transportowca desantowego i przywracać porządek w zbuntowanych koloniach. Nie jest to jednak zbyt wiele i nie ma się co dziwić, że szukając jednostek do poważniejszych zadań CSA zdecydowało się w końcu na zakup zdemobilizowanych niszczycieli Victory...

Do lepiej znanych krążowników typu Invincible z pewnością zaliczyć można Shannador's Revenge ("Zemstę Shannadora"), z którym potykał się Han Solo podczas ucieczki z Orrona III w roku 2 BBY. Inną jednostką w służbie CSA był Resolute ("Zdecydowany"), strzegący planety Endregaad jeszcze przed 40 BBY, a setki lat wcześniej do zaszczytnego grona zaginionych bez wieści okrętów-widm dołączył republikański Noble ("Szlachetny") - z jakiejś przyczyny obsadzony przez załogę złożoną wyłącznie z ludzi zielonowłosych.

Komentarz artystyczny

Szanowni widzowie! Obrazek, który widzicie przy artykule, ilustruje kolizję krążownika Invincible z cywilnym frachtowcem, wywołaną nota bene przez Hana Solo. Nie udało nam się rozdzielić ofiar tego karambolu, dlatego przyjrzyj się uważnie, drogi widzu, dziobowi okrętu (prawy górny róg obrazka) i postaraj się wyobrazić go sobie bez tego trapezoidalnego statku oraz kuli ognia oraz chmury wysypanego w przestrzeń ziarna.

• Han Solo and the Corporate Sector Sourcebook
• Han Solo na Krańcu Gwiazd
• Alliance Intelligence Reports
• Tempest Feud