bomba kosmiczna

Najcięższy z pocisków fizycznych używanych przez pojazdy kosmiczne. Bomba kosmiczna to przede wszystkim potężna porcja ładunku wybuchowego i detonatorów, pozbawiona z reguły wszelkich systemów napędu i naprowadzania. W cel uderza jedynie dzięki prędkości nadanej jej przez jednostkę macierzystą, oraz - w przypadku bombardowania celów naziemnych - dzięki sile grawitacji.

Najpopularniejsze typy bomb to te z ładunkiem wstrząsowym lub protonowym, istnieją jednak także inne ich wariacje, a wśród nich stosowane przez bombowce TIE pociski z ładunkiem baradium, będące w istocie większymi wersjami detonatorów termicznych. Z oczywistych względów w broń tę nie wyposaża się okrętów - korzystają z niej przede wszystkim ciężkie, ale względnie szybkie myśliwce i kanonierki. Poza celami naziemnymi, bombami atakować można w zasadzie tylko największe i nieruchome (lub niemal nieruchome) obiekty: platformy i stacje kosmiczne, kompleksy fabryczne, ewentualnie ciężkie okręty liniowe. Modelowym przykładem bombowca jest natomiast imperialny TIE/sa, a w późniejszych czasach - rebeliancki K-wing, dostosowany specjalnie do przenoszenia superciężkich bomb fuzyjnych o niespotykanej sile rażenia.