Gwiezdny Niszczyciel typu Super (Super Star Destroyer)

Superniszczyciel to jedna z najbardziej imponujących jednostek Marynarki Imperialnej, sama w sobie zawierająca małą flotę innych statków i okrętów. W swoich hangarach przenosi ponad dwieście mniejszych pojazdów kosmicznych, wliczając w to dwanaście dywizjonów myśliwców, a także liczne kanonierki, promy, transportowce i jednostki naprawcze. Na pokładzie ma też trzy standardowe bazy z prefabrykatów z pełnym wyposażeniem do działań naziemnych i wsparcia powietrznego, a ponadto przewozi korpus szturmowców, 25 robotów kroczących AT-AT i 50 zwiadowczych AT-ST oraz inne naziemne jednostki szturmowe i wspierające. W walce w przestrzeni okręt tego typu jest kilkakrotnie silniejszy od standardowego Niszczyciela Imperial I i praktycznie nie istnieje jednostka zdolna mu się przeciwstawić w normalnych warunkach bojowych.

Superniszczyciele służą jako centra dowodzenia dla najpotężniejszych zgrupowań floty, kierowanych przez wielkich admirałów i lordów, skąd kontrolują oni wydarzenia zachodzące w ich strefie wpływów i działań, dowodzą oblężeniami, bitwami kosmicznymi itd. Pierwsza jednostka tego typu, Executor, weszła w skład Floty Śmierci pod dowództwem samego Lorda Vadera, biorąc udział m. in. w bitwach o Hoth i pod Endorem. To właśnie podczas bitwy pod Endorem Executor został ostatecznie zniszczony, kiedy jego osłony - osłabione po walce SSD z trzema ciężkimi krążownikami rebelianckimi - punktowo zawiodły na tyle, że pozwoliły na zniszczenie jednego z generatorów tarczy. Zanim załoga okrętu zdołała wyrównać moc osłon, w chwilowo nie chroniony mostek Executora wbił się uszkodzony A-wing, za sterami którego siedział sławny później pilot rebeliancki Arvel Crynyd. Po takim ciosie ogromny niszczyciel borykający się jeszcze z innymi awariami stracił sterowność i skolidował z drugą Gwiazdą Śmierci. W katastrofie tej zginęła cała załoga okrętu, składająca się z najlepiej wyszkolonych żołnierzy i oficerów floty Imperium, co znacznie utrudniło ponowne zebranie i odbudowę Floty.

W okresie bitwy o Hoth Imperium posiadało oficjalnie w służbie cztery superniszczyciele - Executor, Aggressor, Brawl oraz Whelm. Okręty te były przydzielane przez samego Imperatora i to z reguły nie tyle do poszczególnych flot czy formacji, co konkretnym "właścicielom", jako z jednej strony dowód uznania, a z drugiej - nadzwyczajny środek do wykonywania specjalnych misji na rzecz Imperium. SSD mieli pod swoją komendą emisariusze Ciemnej Strony: Vader i Jerec (Vengeance tego ostatniego był wersją mocno zmodyfikowaną w porównaniu z oryginalnym projektem), funkcjonariusze Nowego Ładu w rodzaju Moffa Kaine czy Ysanne Isard, a także niektórzy wybitni dowódcy Marynarki Imperialnej. W późniejszym okresie Nowa Republika przejęła przynajmniej dwa z tych okrętów i chociaż sama jednostek tego typu nie budowała, to po remoncie i przebudowie zdobyte SSD zostały wcielone do służby liniowej i stosowane przeważnie jako jednostki "do specjalnych poruczeń".

Szacuje się, że stocznie imperialne - mimo kryzysu w dostawach ardanium związanego z wyczerpaniem złóż na planecie Questal - były w stanie oddawać do służby do czterech okrętów tego typu rocznie. W regularnych bitwach okręty te brały udział stosunkowo rzadko. Jeżeli natomiast wkraczały gdzieś do akcji, to walka była zawsze wyjątkowo krótka i jednostronna.